Minister Van Peteghem heeft tijdens de plenaire vergadering in het parlement aangekondigd dat er een (tijdelijke) oplossing komt voor de terugbetaling voor thuisladen van elektrische bedrijfswagens De fiscus zou de regels rond de terugbetaling van het thuisladen van een elektrische bedrijfswagen dan toch gaan aanpassen in tegenstelling tot eerste standpunten die hierover werden ingenomen in het verleden.
Ter herinnering
Het uitgangspunt van de fiscale administratie was steeds dat de werkelijke kostprijs van de energiekost van het thuisladen per werknemer toegepast moest worden voor de terugbetaling. Een terugbetaling was bijgevolg niet mogelijk op basis van een forfaitaire vergoeding (cf. CREG tarief) hetgeen in de praktijk als pragmatische oplossing door veel werkgevers gehanteerd wordt gelet op de administratieve last en de moeilijkheden in het berekenen van de “werkelijke” kostprijs.
Circulaire 2024/C/77
Ondertussen werd er een circulaire gepubliceerd m.b.t. de terugbetaling van elektriciteitskosten door de werkgever voor het thuis opladen van een elektrische of plug-in hybride bedrijfswagen.
Het is in dit kader van belang om een onderscheid te maken tussen enerzijds, een kosteloze verstrekking van elektriciteit en, anderzijds, een terugbetaling van elektriciteitskosten.
Kosteloze verstrekking van elektriciteit
Er wordt allereerst bevestigd dat wanneer de werkgever een bedrijfswagen ter beschikking stelt en de van toepassing zijnde car policy voorziet in de “kosteloze verstrekking van elektriciteit” dan zal in dat geval slechts één voordeel van alle aard worden belast in hoofde van de werknemer. De kosteloze verstrekking van elektriciteit doet in dat geval geen bijkomend belastbaar voordeel van alle aard ontstaan, maar zit vervat in het forfaitair geraamde voordeel van alle aard.
Voorbeelden “kosteloze verstrekking van elektriciteit”:
- de kosteloze beschikking over een laadpas van de werkgever waarmee de werknemer zijn bedrijfswagen kan opladen aan een publieke laadpaal.
- de mogelijkheid voor de werknemer om zijn bedrijfswagen kosteloos op te laden op het bedrijfsterrein van de werkgever.
- het plaatsen van een bijkomende elektriciteitsmeter bij de werknemer thuis voor het opladen van de bedrijfswagen waarvoor de werkgever een afzonderlijk energiecontract sluit met een energieleverancier.
Terugbetaling van elektriciteitskosten
Bij een terugbetaling van elektriciteit wordt die elektriciteit gefactureerd op naam van de werknemer en worden de kosten die daarmee verband houden door de werknemer rechtstreeks betaald aan de energieleverancier. Vervolgens betaalt de werkgever deze kosten geheel of gedeeltelijk terug aan de werknemer.
En terugbetaling van elektriciteitskosten door de werkgever voor het thuis opladen van een ter beschikking gestelde bedrijfswagen, zelfs al is dat principe in de car policy opgenomen, maakt geen onderdeel uit van het forfaitair geraamde voordeel van alle aard voor het persoonlijk gebruik van dat voertuig, maar vormt volgens de fiscus een afzonderlijk voordeel.
Voor de fiscale behandeling van een dergelijke terugbetaling moet er een onderscheid gemaakt worden naargelang de aard van de verplaatsing.
- De terugbetaling van elektriciteit die betrekking heeft op professionele verplaatsingen maakt een niet-belastbare terugbetaling van eigen kosten van de werkgever uit voor zover de werkgever het dubbel bewijs levert dat die vergoeding bestemd is tot het dekken van kosten die hem eigen zijn en dat die vergoeding ook daadwerkelijk aan dergelijke kosten is besteed.
- De terugbetaling van elektriciteit die betrekking heeft op woon-werkverkeer maakt een door de werkgever toegekende vergoeding uit als terugbetaling van reiskosten tussen de woonplaats en de plaats van tewerkstelling. Deze vergoeding maakt bij de werknemer voor het werkelijk betaalde bedrag een belastbaar voordeel van alle aard uit. Voor de werknemer wiens beroepskosten forfaitair worden bepaald, kunnen dergelijke vergoedingen voor aanslagjaar 2025 worden vrijgesteld voor een maximum bedrag van 490 euro per jaar.
- De terugbetaling van elektriciteit die betrekking heeft op de eigenlijke privéverplaatsingen maakt bij de werknemer voor het werkelijk betaalde bedrag een belastbaar voordeel van alle aard uit.
Om de vergroening van het wagenpark te ondersteunen, wordt voor het thuis opladen een afwijking op het voorgaande basisprincipe toegestaan, maar dit onder bepaalde voorwaarden die moeten toelaten eventuele misbruiken uit te sluiten.
Wanneer een werkgever:
- naast een elektrische bedrijfswagen eveneens een home charger of een elektrische laadpaal ter beschikking stelt van zijn werknemer;
- die over een specifiek communicatiesysteem beschikt dat aan de werkgever communiceert hoeveel elektriciteit er wordt verbruikt;
- en de van toepassing zijnde car policy bovendien voorziet in de terugbetaling van de met de home charger ‘getankte’ elektriciteit;
dan aanvaardt de fiscale administratie dat de terbeschikkingstelling van de elektrische bedrijfswagen met laadpaal en de terugbetaling door de werkgever van de met die laadpaal getankte elektriciteit fiscaal op dezelfde wijze wordt behandeld als de terbeschikkingstelling van een bedrijfswagen met bijhorende tankkaart.
Er zal in dat geval slechts één voordeel van alle aard worden belast, namelijk het forfaitair geraamde voordeel van alle aard dat van toepassing is voor de elektrische bedrijfswagen. De terugbetaling van de elektriciteit doet in die omstandigheden geen bijkomend belastbaar voordeel ontstaan, voor zover uiteraard die terugbetaling uitsluitend betrekking heeft op de elektriciteit getankt voor de ter beschikking gestelde elektrische bedrijfswagen.
De terbeschikkingstelling door de werkgever van een home charger of een elektrische laadpaal is evenwel geen absolute voorwaarde voor de toepassing van voormelde uitzondering. De werknemer mag dus evengoed gebruik maken van een laadpaal waarvan hij eigenaar is (eventueel ingevolge een eigendomsoverdracht na afloop van het leasecontract van de werkgever). De voorwaarde is dan wel dat de eigen laadpaal over een specifiek communicatiesysteem beschikt dat aan de werkgever communiceert hoeveel elektriciteit er wordt verbruikt voor het thuis opladen van de door hem ter beschikking gestelde bedrijfswagen. Dit mag evengoed op een onrechtstreekse manier gebeuren via de tussenkomst van een leasingmaatschappij of een charge point operator (CPO).
Wanneer meerdere gezinsleden een elektrische bedrijfswagen ter beschikking hebben, mogen zij gebruik maken van eenzelfde laadpaal (bijvoorbeeld de laadpaal ter beschikking gesteld door de werkgever van één van de gezinsleden) op voorwaarde dat de laadkosten van elke bedrijfswagen afzonderlijk op een verifieerbare wijze kunnen worden vastgesteld. De terugbetaling door de werkgever mag immers uitsluitend betrekking hebben op de laadkosten van de door hem ter beschikking gestelde elektrische bedrijfswagen.
De terugbetaling door de werkgever moet gebeuren op basis van de werkelijke elektriciteitskosten van de werknemer. Hiervoor zijn alle bewijsmiddelen van het gemeen recht, met uitzondering van de eed, toegestaan
Het basisprincipe van de werkelijke kosten blijft als uitgangspunt overeind . Volgens Van Peteghem gaat het om een methode die ervoor zorgt dat de werknemers gelijk worden behandeld alsook dat er geen nieuwe fiscale optimalisatietechnieken kunnen bestaan.
Daarnaast is er wel begrip voor het feit dat het meten van de werkelijke kosten niet altijd eenvoudig is. Er zouden daaromtrent volgens de administratie wel reeds technologische ontwikkelingen zijn die nauwkeurige metingen mogelijk mogen. Men zal dus aanvaarden dat wordt gebruikgemaakt van een submeter met een afzonderlijk energie- en elektriciteitscontract, waardoor nauwkeurige metingen kunnen worden gebruikt.
Echter in de circulaire wordt toegevoegd dat zolang de technologische ontwikkelingen niet algemeen zijn ingevoerd, de administratie, weliswaar tijdelijk, gebruik zal maken van een specifiek CREG-tarief. Deze tolerantie slechts tot en met 31/12/2025 van toepassing zijn. Daarna zal de administratie, rekening houdende met de systemen die op dat moment beschikbaar zullen zijn, evalueren of er al dan niet een verlenging van die administratieve tolerantie nodig is.
Het maximaal vast bedrag per kWh wordt voor elk betrokken kwartaal bepaald per gewest aan de hand van de woonplaats van de werknemer. De werkgever kan er ook voor kiezen om de verbruikte elektriciteit terug te betalen zonder rekening te houden met de woonplaats van zijn werknemers. In zo’n geval is het maximaal vast tarief per kWh, zoals hierboven vastgelegd, gelijk aan het laagste tarief dat geldt in één van de gewesten voor het betrokken kwartaal. Deze keuze geldt voor het gehele kalenderjaar.
Voor het eerste kwartaal van 2025 bedraagt het maximaal vast tarief per kWh:
– Vlaams Gewest: 28,22 eurocent/kWh
– Brussels Hoofdstedelijk Gewest: 32,94 eurocent/kWh
– Waals Gewest: 32,56 eurocent/kWh
Voor de volgende kwartalen zal de Administratie het maximaal vast tarief per kWh publiceren aan de hand van een addendum bij deze circulaire.
De administratie zal de terugbetalingen van elektriciteitskosten die betrekking hebben op de periode vóór 01/01/2025 met een zekere soepelheid beoordelen wanneer dergelijke terugbetalingen te goeder trouw zijn uitgevoerd met gebruikmaking van de boordtabel van de CREG.
Standpunt RSZ
De RSZ heeft besloten zich te aligneren met de Circulaire 2024/C/77 over de terugbetaling van elektriciteitskosten door de werkgever voor het thuis opladen van een bedrijfswagen.
Bron : Verslag plenaire vergadering, Kamer 24-25, 26 september 2024, CRIV 56 PLEN 006, p. 8-9; Circulaire 2024/C/77 over de terugbetaling van elektriciteitskosten door de werkgever voor het thuis opladen van een bedrijfswagen; Administratieve instructies RSZ – 2024/4 – Tussentijdse instructies.
