In het regeerakkoord van eind januari 2025 werd voorzien dat na overleg met de sociale partners er een nieuw wettelijk kader ingevoerd zou worden waarbij een annualisering van de arbeidstijd of ‘accordeon’ uurroosters mogelijk worden voor deeltijdse en voltijdse arbeid. Deze annualisering wordt ingevoerd mits akkoord van de betrokken werknemers, zonder verlies van koopkracht en met de vrije keuze tussen inhaalrust of uitbetaling. Er werd daarbij voorzien dat waar mogelijk hierbij arbeidstijdregistratie ingevoerd zou worden.
In het begrotingsakkoord van eind 2025 werd aangekondigd dat vanaf 1 januari 2027 de registratie van de arbeidstijd verplicht zou worden naar aanleiding van de Europese regels hierrond. Zowel werkgevers uit de publieke als private sector die nog niet beschikken over een objectief, betrouwbaar en toegankelijk systeem om de arbeidstijd van elke werknemer te registreren, zullen hiervoor het nodige in orde moeten brengen. De manier waarop de arbeidstijd wordt opgevolgd door de werkgever kan vrij gekozen worden. De precieze modaliteiten moeten nog worden uitgewerkt.
In dat kader werd er begin februari 2026 een voorstel van resolutie tot uitvoering van de arbeidstijdenrichtlijn met betrekking tot het registreren van de arbeidstijd ingediend. Hierin wordt herinnerd aan het feit dat tegen eind 2026 België uitvoering moet geven aan de interpretatie door het Hof van Justitie van de Europese Unie van de arbeidstijdenrichtlijn 2003 wat betreft de controle op het respecteren van de maximale rusttijden.
De richtlijn bevat geen enkele expliciete verplichting tot een tijdsregistratie, maar de lidstaten moeten wel maatregelen nemen om de naleving van de rust- en arbeidstijdbepalingen te waarborgen. De omzetting van deze richtlijn in nationale wetgeving is vandaag terug actueel ten gevolge van twee recente arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie. In beide arresten wordt geoordeeld dat de lidstaten een objectief, betrouwbaar en toegankelijk systeem moeten invoeren om de arbeidsduur van elke werknemer, inclusief thuiswerkers, te registeren en zo na te gaan of de regels inzake maximale arbeidstijd en minimum rustperiodes worden gerespecteerd
Ter verduidelijking wordt aangegeven dat als er gesproken wordt over de registratie van de arbeidstijd dat het dan niet noodzakelijk gaat over prikkloksystemen maar over een manier om de arbeidstijd te meten.
Concreet wordt o.a gevraagd:
- Rekening te houden met alle reeds bestaande wetten, procedures en processen die uitvoering geven aan de arbeidstijdenrichtlijn. Men geeft aan dat het niet de bedoeling kan zijn nieuwe administratief belastende procedures zonder substantiële meerwaarde in te voeren die het concurrentievermogen van onze bedrijven aantasten. Er wordt bijgevolg gevraagd niet aan “gold plating” te doen (niet gekoppeld aan nieuwe
administratieve lasten en plichten); - Om in de Arbeidswet formeel te voorzien dat werkgevers de arbeids- en rusttijden op een dusdanige manier moeten registreren dat een toezicht op de wetgeving rond werk- en rusttijden mogelijk wordt;
- Te voorzien in een meldingsplicht aan de werkgever voor werknemers die bij meer dan één werkgever zijn tewerkgesteld;
- Er moet een grote autonomie gelaten worden aan de werkgever over de praktische invulling hiervan zolang ze er maar voor zorgen dat een effectieve controle mogelijk is.
Opgelet: de reeds bestaande wettelijke verplichtingen blijven bestaan (vb. afwijkingen deeltijdse arbeid, aanwezigheidsregistratie flexi-jobs, glijdende roosters,…).
Inwerkingtreding?
Er zou voorzien worden in een inwerkingtreding op 1 januari 2027, met een overgangsregeling voor het eerste kwartaal van 2027 voor werkgevers die nog niet over een passend systeem beschikken zodat ze zich uiterlijk 31 maart 2027 in regel kunnen stellen.
Bovenstaande bespreking is onderhevig aan wijzigingen en onder voorbehoud van verdere uitwerking in ontwerpteksten en publicatie in het Belgisch Staatsblad.
Bron: Voorstel van resolutie tot uitvoering van de arbeidstijdenrichtlijn met betrekking tot het registreren van de arbeidstijd, Parl. St. Kamer 2025 – 2026, 1353/01.
