Voor de correcte toepassing van de taalwetgeving moet er gekeken worden naar de exploitatiezetel waaraan de werknemer verbonden is.
Onder exploitatiezetel moet worden verstaan, elke vestiging of elk activiteitencentrum met een zekere stabiliteit waaraan de werknemer verbonden is. Concreet de vestiging waar de sociale contacten/betrekkingen tussen partijen hoofdzakelijk plaatshebben.
De exploitatiezetel moet dan de taal gebruiken die in elk van deze gewesten is voorgeschreven:
- indien de exploitatiezetel in het Vlaams gewest is gelegen, moet de exploitatiezetel het Nederlands gebruiken
- indien de exploitatiezetel in het Waalse gewest is gelegen, met uitzondering van de gemeenten die de Duitstalige gemeenschap vormen, moet de exploitatiezetel het Frans gebruiken;
- indien de exploitatiezetel is gelegen in één van de gemeenten die tezamen de Duitstalige gemeenschap vormen, moet de exploitatiezetel het Duits gebruiken. Het gaat concreet over Eupen, Kelmis, Lontzen, Raeren, Amel, Büllingen, Burg-Reuland, Bütgenbach en Sankt Vith.
- in het Brussels hoofdstedelijk gewest – dat wordt gevormd door de 19 Brusselse gemeenten – geldt een specifieke regeling. Hier moet aan de werknemer worden gevraagd tot welke taalgroep hij of zij behoort. Deze keuze is dan bepalend voor de taal die door de exploitatiezetel verplicht moet worden gebruikt. De keuze van de werknemer is echter beperkt tot het Nederlands of het Frans een andere taal kan niet worden gekozen. Indien de exploitatiezetel in het Brussels hoofdstedelijk gewest gelegen is, moet dus de ‘voorkeurstaal’ van de werknemer gevraagd worden. Het gaat dan concreet over Brussel-Stad, Anderlecht, Elsene (Ixelles), Etterbeek, Evere, Ganshoren, Jette, Koekelberg, Oudergem, Schaarbeek, Sint-Agatha-Berchem, Sint-Gillis, Sint-Jans-Molenbeek, Sint-Joost-ten-Node, Sint-Lambrechts-Woluwe, Sint-Pieters-Woluwe, Ukkel, Vorst en Watermaal-Bosvoorde
Alle brieven, evaluatieverslagen, arbeidsovereenkomsten, … etc moeten dus in de correcte taal opgesteld en ingevuld worden.
De sanctie bij miskenning van de taal is in het Frans en Nederlands taalgebied immers de absolute nietigheid. Voor de werkgever houdt dit in dat het document dat niet in de correcte taal opgesteld is, verondersteld wordt nooit te hebben bestaan. De absolute nietigheid geldt enkel in hoofde van de werkgever. De werknemer kan zich bijgevolg wel nog altijd op het nietige document beroepen.
Indien een werknemer de taal die opgelegd wordt overeenkomstig de taalwetgeving, niet machtig is, kan er steeds een onofficiële vertaling toegevoegd worden. Dit moet wel duidelijk aangeduid worden in het document.
Het belang van de toepassing van de correcte taal werd recent nog bevestigd in een cassatiearrest van 03 februari 2025.
Het betrof aandelenplannen en een bonusplan die in het Engels opgesteld waren. Deze documenten zijn absoluut nietig verklaard omdat ze niet in de correcte taal opgesteld waren. De werknemer kan de nadelige bepalingen uit het nietig document langs zich neerleggen, en anderzijds zich wel nog kan beroepen op de voordelige bepalingen uit datzelfde document.
Bron : Cass., 03.02.2025, S.18.0020.N, “https://juportal.be/content/ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20250203.3N.1” ; Wetten van 2 augustus 1966 op het gebruik van de talen in bestuurszaken, BS 2 augustus 1966; Vl.D. van 13 juli 1973 tot regeling van het gebruik van de talen voor de sociale betrekkingen tussen de werkgevers en de werknemers, alsmede van de voor de wet en de verordeningen voorgeschreven akten en bescheiden van de ondernemingen, BS 6 september 1973.
