Procedure voor het vaststellen van de collectieve sluitingsperiode
De datum van de collectieve jaarlijkse vakantie kan op verschillende niveaus besloten worden, in functie van volgende rangorde:
- Middels een bijzondere beslissing van het bevoegde paritair comité. In dit geval dient de werkgever die onder dit paritair comité ressorteert de opgelegde data te volgen. In de bouwsector wordt bijvoorbeeld de verlofperiode in de kerstvakantie verplicht opgelegd.
- Als er een ondernemingsraad binnen de onderneming aanwezig is, kan de collectieve vakantieperiode vastgesteld worden door een beslissing van deze ondernemingsraad.
- Bij gebreke van een ondernemingsraad of indien er geen beslissing op dit niveau genomen wordt, kan de collectieve sluiting vastgelegd worden mits akkoord tussen de werkgever enerzijds en de vakbondsafvaardiging anderzijds.
- Ten slotte als er geen ondernemingsraad, noch een vakbondsafvaardiging aanwezig is, kan de data collectief vastgelegd worden mits een akkoord tussen de werkgever en alle werknemers.
Als er beslissing of akkoord is bekomen dan moet deze collectieve sluitingsperiode verplicht opgenomen worden in het arbeidsreglement. De procedure betreffende de wijziging van het arbeidsreglement is desgevallend van toepassing.
Onvoldoende vakantiedagen tijdens de collectieve sluiting?
Een werknemer kan een beroep doen op tijdelijke werkloosheid wegens collectief sluiting in de volgende gevallen: Het betreft de situatie waarbij een werknemer:
- de werknemer heeft in het vakantiedienstjaar onvoldoende vakantierechten opgebouwd door bijvoorbeeld als zelfstandige te hebben gewerkt of omwille van een periode;
- de werknemer had bij een andere werkgever zijn vakantiedagen reeds geheel of gedeeltelijk opgenomen.
Het tekort aan onvoldoende vakantiedagen mag dus niet het gevolg zijn van de eigen keuze van de werknemer.
De werknemer moet zijn betaalde vakantiedagen, jeugdvakantie of seniorvakantie eerst uitputten tijdens de periode van sluiting voordat aanspraak gemaakt kan worden op een tijdelijke werkloosheidsuitkering. Eveneens kan hij nooit voor meer dagen uitkeringen ontvangen dan het maximumaantal vakantiedagen zoals voorzien in de wet op de jaarlijkse vakantie, zijnde 20 dagen in een 5-dagenstelsel.
Voorbeeld: Een onderneming sluit 18 dagen wegens jaarlijkse vakantie. Een werknemer heeft slechts recht op 12 dagen op basis van zijn arbeidsprestaties van het vorige jaar. Hij kan in principe voor de laatste 6 dagen uitkeringen ontvangen.
Voorbeeld: Een werknemer heeft recht op 20 vakantiedagen en heeft reeds 10 dagen vrij opgenomen vooraleer de onderneming 15 dagen sluit wegens jaarlijkse vakantie. De werknemer kan geen uitkeringen ontvangen gedurende de laatste 5 dagen van de sluiting aangezien hij voor deze dagen vrijwillig werkloos is (hij had zijn vakantie prioritair moeten opnemen gedurende de periode van sluiting).
Voorbeeld: Een werknemer verandert van werkgever en heeft al zijn vakantiedagen al bij zijn eerste werkgever opgebruikt wanneer het bedrijf waar hij momenteel werkt, sluit voor de jaarlijkse vakantie. Tijdens deze periode kan de werknemer, in principe, een uitkering krijgen.
Uitzendkrachten?
Ook uitzendkrachten kunnen een beroep doen op tijdelijke werkloosheid wegens collectieve sluiting op voorwaarde dat ze na de periode van collectieve sluiting bij dezelfde gebruiker tewerkgesteld worden.
Opgelet : de RVA maakt wel een principieel voorbehoud bij het afsluiten van arbeidsovereenkomsten die enkel tot doel hebben de werknemer voor de volledige duur van de overeenkomst aanspraak te laten maken op uitkeringen als tijdelijk werkloze.
De RVA is immers van oordeel dat bij toepassing van weekcontracten in de uitzendsector waarbij het weekcontract afloopt net voor de periode van de collectieve sluiting het niet de bedoeling is dat er een nieuw weekcontract wordt opgemaakt gedurende de periode van de collectieve sluiting, aangezien reeds op voorhand geweten is dat er geen arbeidsprestaties kunnen geleverd worden.
Aanvullende vergoeding?
Voor de dagen tijdelijke werkloosheid omwille van collectieve sluiting is tevens in principe ook een aanvullende vergoeding verschuldigd per dag die gedekt is door een tijdelijke werkloosheidsuitkering (met uitzondering van de tijdelijke werkloosheid overmacht).
Indien er echter geen tijdelijke werkloosheidsuitkering wordt toegekend door de RVA (bijvoorbeeld wanneer de RVA van oordeel is dat niet voldaan is aan de voorwaarden) moet er ook geen aanvullende vergoeding toegekend worden. De regels ivm de aanvullende vergoeding vind je hier terug.
Formaliteiten m.b.t. de werkloosheidsuitkering tijdens de collectieve sluiting?
Vanaf 1 juli 2025 zal er enkel nog met de elektronische controlekaart C3.2A gewerkt kunnen worden. In ons artikel “Einde van de overgangsperiode voor het gebruik van de papieren controlekaart C3.2A bij tijdelijke werkloosheid?” brengen we dat nog onder de aandacht.
De werknemer moet vanaf de eerste effectieve werkloosheidsdag de dagen waarop hij gewerkt heeft voor zijn werkgever en andere niet-vergoedbare dagen (bijvoorbeeld ziekte, verlof…) aanduiden op zijn elektronisch controlekaart. Op het einde van de maand dient de werknemer de kaart elektronisch in bij zijn uitbetalingsinstelling.
Vervolgens zal de werkgever een elektronische aangifte – ASR-scenario 2 moeten indienen, indien de werknemer een uitkeringsaanvraag wil doen.
Na afloop van de desbetreffende maand(en) doet de werkgever een elektronische aangifte – ASR-scenario 5, voor de tijdelijk werkloos gestelde werknemers.
Voor de uitkeringsaanvraag tijdens de collectieve sluiting geldt er geen voorafgaandelijke meldingsplicht ten aanzien van de RVA.
Bron: Wetten betreffende de jaarlijkse vakantie van de werknemers gecoördineerd op 28 juni 1971, BS 30.07.1971; Koninklijk besluit van 30 maart 1967 tot bepaling van de algemene uitvoeringsmodaliteiten van de wetten betreffende de jaarlijkse vakantie van de werknemers, BS 11 augustus 1967.
